14/4/08

μια carte-postale



Αρχές καλοκαιριού (πριν από χρόνια), τέλος των μαθημάτων και επιστροφή στην Ελλάδα. Ζητούμενο ένα φθηνό εισιτήριο. Το βρήκα σε μια πτήση τσάρτερ που είχε για προορισμό το Ηράκλειο Κρήτης. Ευκαρία, σκέφτηκα, να επισκεφθώ το νησί (για πρώτη φορά). Φθάνοντας στο αεροδρόμιο διεπίστωσα ότι ήμουν ο μοναδικός Έλληνας για τη συγκεκριμένη πτήση. Οι συνεπιβάτες μου, όλοι Γάλλοι έτοιμοι για τις διακοπές "της χρονιάς". (Η πλειοψηφία των Παριζιάνων δούλευε όλο το χρόνο, για 15 ημερών απόδραση σε ¨εξωτικούς" προορισμούς το καλοκαίρι). Μεταξύ των ταξιδιωτών και ένα ζεύγος νεονύμφων, που θα περνούσε απαρατήρητο αν η νύφη δεν είχε έλθει φορώντας... το νυφικό της! Τη στιγμή του επιβιβασμού διπίστωσα ότι οι (Ασιάτες) τεχνικοί της αεροπορικής εταιρείας είχαν ¨κατεβάσει¨τον ένα κινητήρα και τον επιδιώρθωναν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας!...
Τέλος πάντων μετά τη σχετική καθυστέρηση και τις προηγηθείσες διαβεβαιώσεις ότι "όλα έχουν καλώς" ξεκινήσαμε.
Το Ηράκλειο δεν με ενθουσίασε και σκέφτηκα να μείνω για διανυκτέρευση στον Άγιο Νικόλαο.
Κάνοντας την καθιερωμένη αναγνωριστική βόλτα στην αγορά, βρέθηκα σε ένα κατάστημα με souvenirs όπου το μάτι μου έπεσε σε μια εντυπωσιακή παληά φωτο-carte postale, που απεικόνιζε δύο Κρητικούς με φουστανέλλες, καθιστούς και πιασμένους χέρι-χέρι σαν ερωτευμένο ζευγαράκι. Μου έκανε τρομερή εντύπωση η συγκεκριμένη φωτογραφία! Για μια κοινωνία ιδιαίτερα συντηρητική, με εδραιωμένα αρχέτυπα, η συγκεκριμένη απεικόνιση αποτελούσε μια πλήρη ανατροπή και ..."υπονόμευση" του αρσενικού προτύπου, του "λεβέντη Κρητικού" κλπ κλπ...Την αγόρασα και πηγαίνοντας στο δωμάτιό μου την αντέγραψα, αποδίδοντάς την με τον τρόπο που φαίνεται στη σημερινή ανάρτηση.

3 σχόλια:

roadartist είπε...

Τέλεια!
Είναι υπέροχο το πως μας αφηγήσε την ιστορία του κάθε έργου σου.. Απο μέσα ξεπηδά πάντα και μια ομορφη ιστορία..

Συμφωνώ για το Ηράκλειο.. :)

Fegia είπε...

@roadartist
Σ΄ευχαριστώ και πάλι για τα καλά σου λόγια.
Είναι αλήθεια πως ό,τι έχω σκιτσάρει ή ζωγραφίσει προέκυψε από κάποιο ερέθισμα- συνήθως βιωματικό - που μερικές φορές το παραθέτω σχεδόν αυτούσιο (όπως το σημερινό) και κάποιες άλλες το μετασχηματίζω (όπως συμβαίνει συχνότερα).

νικος είπε...

Και εγώ θα συμφωνήσω με τον roadartist..Πραγματικά ο τρόπος που περιγράφεις τις εμπειρίες σου φίλε μου είναι καταπληκτικός..Απορροφά τον αναγνώστη.
Όσο για το τελευταίο που λές για την πτήση προς την κρήτη έχω να σου πώ οτι και εγώ σε ίδιο σκηνικό έπεσα σήμερα το μεσημέρι κατεβαίνοντας στο κέντρο της Αθήνας..Η πλειοψηφία ήταν ξένοι..Δεν με πειράζει αλλά ώρες ώρες νιώθω περίεργα που δεν ακούω κανέναν να μιλάει ελληνικά..