χρονια πολλα

Στις κυρίες της παρέας...

"ο,τι επιθυμειτε"

Αυτό που κυριαρχεί αυτές τις μέρες (τις γιορτινές εννοώ) είναι οι ευχές. Η έκφρασή της προσωπικής-μας επιθυμίας να εκπληρωθούν οι επιθυμίες-των άλλων. Παραδοσιακά, οι ευχές που απευθύνει ο καθένας από μας συνοψίζονται τελικά και περιορίζονται σε μια -  δυο διατυπώσεις.
Η πρώτη, αυτή που κατέχει και την πρωτοκαθεδρία, εκφράζοντας τον πλέον αυτονόητο όρο ύπαρξης είναι "να έχουμε την  υγειά μας"...
Από ΄κει και πέρα, η προσωπική ευτυχία, η (επαγγελματική και όχι μόνο) επιτυχία, ο έρωτας, η δόξα και όλα τα, υλικά και μη, αγαθά έπονται εφόσον ικανοποιείται η βασική προϋπόθεση της ύπαρξης μας, η εξασφάλιση της ίδια μας της ζωής. Της ζωής, που προηγείται της (όποιας) επιβίωσης.
Η δεύτερη διατυπώνεται με ένα πιο ασαφή αλλά ταυτόχρονα πιο γενικό τρόπο, μέσα από την έκφραση "...και ό,τι επιθυμείς". Έτσι, αυτός που εύχεται αποφεύγοντας να εκφράσει ο ίδιος κάποια σαφή ευχή, μεταθέτει στον αποδέκτη την ευθύνη να προσδιορίσει (ο τελευταίος) το περιεχόμενο των επιθυμιών του...
Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, που γίνονται απείρως δυσκολότερα αν (για κάποιο λόγο) κληθούμε να ορίσουμε τη μία και μοναδική βασική επιθυμία μας.

Ένα ζήτημα,  που τίθεται με μοναδικό (αφηγηματικά) και ανεπανάληπτο (εικαστικά) τρόπο σε ένα από τα κορυφαία αριστουργήματα της έβδομης τέχνης, το "STALKER". Εκεί, όπου ένας επιστήμονας κι ένας συγγραφέας με τη βοήθεια ενός οδηγού (stalker) αποφασίζουν να επισκεφτούν μια απαγορευμένη περιοχή (τη "Ζώνη¨),  το χαρακτηριστικό της οποίας είναι ότι δίνει στον επισκέπτη της τη δυνατότητα να γνωρίσει τη βασική επιθυμία του.
Μετά από περιπετειώδη περιπλάνηση και ανυπέρβλητες δυσκολίες καταφέρνουν να προσεγγίσουν την περιοχή και να φτάσουν έξω από τον τελικό προορισμό τους, ένα δωμάτιο, η είσοδος στο οποίο τους δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουν τη βασική επιθυμία τους.
Στο κρίσιμο σημείο, κανείς δεν τολμά να εισέλθει. αφήνοντας το ερώτημα αναπάντητο...

Ένα ερώτημα που ο μεγάλος Αντρέϊ Ταρκόφσκι ίσως το έθετε με διαφορετικό τρόπο σήμερα, αν δεν έφευγε για μια άλλη άγνωστη περιοχή, πριν από 24 χρόνια, σαν σήμερα...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Καλές γιορτές σε όλη την παρέα.
Με υγεία και αισιοδοξία...

http://ak.imgag.com/imgag/product/preview/flash/bws8Shell_fps24.swf?ihost=http://ak.imgag.com/imgag&brandldrPath=/product/full/el/&cardNum=/product/full/ap/3166187/graphic1

in memoriam

Stardust Memories

"Για ένα μόνο πράγμα έχω μετανιώσει στη ζωή μου. Ότι δεν υπήρξα κάποιος άλλος"!
"Όχι μόνο δεν υπάρχει Θεός, αλλά σας θέλω να ψάχνετε υδραυλικό το Σαββατοκύριακο"!

Δύο από τις κορυφαίες ατάκες του Μεγάλου Γούντι Άλλεν, που γεννήθηκε σαν σήμερα, το 1935.

Αφ-ιερωμένο εξαιρετικά.

(με κάθε σεβασμό προς σύμβολα και παραδόσεις)

η επι-στροφη

OLE !!

συμ-πτωσεις

Όσο πληκτική θα ήταν η ζωή μας χωρίς την απουσία του τυχαίου, άλλο τόσο ανεξέλεγκτα περιπετειώδης μπορεί να καταλήξει για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Η προσωπική βούληση και ο συστηματικός σχεδιασμός για μια ελεγχόμενη πορεία μέσα στην καθημερινότητα, προϋποθέσεις απαραίτητες για μια αποτελεσματική διεκπεραίωση των υποχρεώσεών μας, σκοντάφτει ενίοτε πάνω στο απρόοπτο, το αιφνίδιο, το ουρανοκατέβατο...

Όσο κι αν ο χρόνος μπορεί να οριστεί σαν το παιχνίδι της φύσης, ώστε να μην συμβαίνουν ταυτόχρονα (και να επαναλαμβάνονται) τα ίδια πράγματα, κάποιες φορές αυτή η επανάληψη είναι εντυπωσιακά παρούσα και μάλιστα σαν τραγωδία (και όχι σαν φάρσα, όπως θα περιμέναμε ίσως).

Πρόκειται δηλαδή για την ταυτόχρονη εμφάνιση του ίδιου γεγονότος και μάλιστα κάτω από παρόμοιες συνθήκες αλλά σε βάρος διαφορετικών προσώπων.

Όπως ακριβώς συνέβη, δηλαδή, σε δύο από τις πιο αγαπητές φίλες της παρέας μας, που σχεδόν ταυτόχρονα βρέθηκαν στο ...γύψο!

Τα άνθη προσφέρονται στις αξιαγάπητες φίλες "roadartist" και Αλέκα, μαζί με τις εγκάρδιες ευχές για άμεση ανάρρωση...

καλη ανασταση