Με την Ισπανία με συνδέουν ισχυροί συναισθηματικοί δεσμοί..
Παρ' ολίγον, δεσμοί (κυριολεκτικά) ...αίματος, αν θυμηθούμε την εμπειρία του Σ.Σ. της Μαδρίτης το '79...
Φέτος, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τη Βαρκελώνη.
Η διαφορά (προς το καλύτερο) μεταξύ της μετά Ολυμπιακούς αγώνες (1992) πόλης και της προηγούμενης εικόνας που είχα, ήταν εμφανής!
Η "πόλη με την πλάτη στη θάλασσα" (όπως λένε οι γνωρίζοντες), παραμένει μια μαγική εμπειρία για τον επισκέπτη. Και υπήρχαν πολυάριθμοι, από όλα τα μέρη της γης.
Οι Καταλανοί δεν θέλουν να έχουν μεγάλη σχέση με τους υπόλοιπους Ισπανούς.
Και μάλλον, πράγματι δεν την έχουν...
Η αντιπαλότητα (ορθότερα, το μίσος) που έχουν για τους Μαδριλένους, είναι γνωστό και ιστορικά απόλυτα δικαιολογημένο.
Η πόλη είναι ένας απέραντος θησαυρός εντυπώσεων.
Με μνημεία, με παραστάσεις, με ζωή...
Θα αφήσω να μιλήσουν οι εικόνες (και τα σχόλια που τις συνοδεύουν)...
Αναρτήσεις
