Γεννήθηκα με ένα χαρτί και ένα μολύβι στο χέρι... όχι για να γράφω αλλά για να σχεδιάζω. Το μόνο που δεν σκέφτηκα να σχεδιάσω ήταν το ...μέλλον μου. Το άφησα στην τύχη... όπως και την υπόλοιπη ζωή μου (με κάποιες αναπόφευκτες εξαιρέσεις). Έτσι, το τυχαίο έγινε "καθεστώς" και η καθημερινότητα αυτοσκοπός. Δεν έχω παράπονο (μεγάλο) για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα. Τώρα, προσπαθώντας να ¨εκθέσω¨παλιές - κυρίως - δημιουργίες μου, θυμάμαι τα λόγια του Αχ. Κυριακίδη στον πρόλογο των "Πεζών" του J.L. Borges "...μα τι άλλο κάνει ο δημιουργός από το να προσπαθεί μέσω του έργου του να ξορκίσει τα προσωπικά του δαιμόνια."