27/3/14

Σαν ελάχιστος φόρος τιμής απέναντι σ' ένα σπουδαίο διανοητή, που εδώ και λίγες μέρες απέδρασε οριστικά από τα εγκόσμια και αποτελεί "παρελθόν".
Ένα παρελθόν, ωστόσο, που -όπως έγραψε ο ίδιος- "απ' όποια απόσταση κι αν σε σημαδέψει, θα πετύχει πάντα το στόχο του".
Ο Κωστής Παπαγιώργης, είχε το μοναδικό προνόμιο να σημαδεύει μέσα στη σκέψη και τον ψυχισμό μου με μοναδική ακρίβεια και αποτελεσματικότητα.
Γι' αυτό και η μνήμη του θα είναι πάντα παρούσα και σε κάθε ανάμνησή μου από τα κείμενά του θα "ξαναβρίσκω μια πτυχή της ζωής μου".

Σαν ελάχιστος φόρος τιμής, μερικές από τις σκέψεις του:

"Η ανάκληση αγρεύει υλικό μέσα από το βασίλειο της ιδιωτικής απουσίας. Όλα "λείπουν" από το παρελθόν τους. Οριστικά και αμετάκλητα. Τους πλάθει αυτό που δεν είναι πια, αυτό που παρήλθε, που δεν μετέχει στο παρόν· κατά συνέπεια η αναδρομή άγεται πριν απ' όλα από τη νοσταλγία - ενίοτε το πένθος για τον απολεσθέντα χρόνο.
..............
Το μέλλον αναμένεται χωρίς να υφίσταται· το παρόν είναι και εν ταυτώ δεν είναι, όσο για το παρελθόν, αποτελεί ένα κοιμητήριο από διαφυγόντα και ανεπίστροφα παρόντα. Τι είναι λοιπόν η περιλάλητη πραγματικότητα; Τριμερής αστάθεια με υπαίτιο το χρόνο;
..............
Δοθέντος ότι μόνο το παρόν συμφύεται με τη ζωή, πάσα ανάμνηση είναι αρωγός του παρόντος αλλά ποτέ σφετερίστριά του.
...............
Μολονότι θέλουμε να μιλήσουμε για επικράτεια της απουσίας, καθώς δεκαετίες ολόκληρες διαλύονται μέσα στο παρελθόν, η δυνατότητα της ανάμνησης δεν το επιτρέπει. Όσο έμπειροι είμαστε μέσα στις καταστάσεις του παρόντος, άλλο τόσο επιδέξιοι αποδεικνυόμαστε στις ανακλήσεις των παρελθόντων νυν. Αυτά είναι η τράπεζα της ψυχής, το μύχιο ταμείο της προσωπικότητας. Κάθε ανάκληση δεν συνιστά συμπτωματικό κυνήγι χαμένων νυν μέσα στο παρελθόν αλλά σύνδεση με τη βαθύτητα του εγώ.
.............
Σε κάθε ανάμνηση ξαναβρίσκουμε μια πτυχή ζωής· κάθε επιστροφή φέρει τη λεία μιας παλαιάς εικόνας· συνεπώς, αν η μνήμη διακατέχεται από ένα στοιχείο ενότητας, αυτό δεν μπορεί να είναι άλλο από το εγώ.
Γι' αυτό και το παρελθόν δεν έχει νόημα ως αυτούσιο μέγεθος παρά μόνο ως αέναος συσχετισμός παρελθόντος-παρόντος.
.............
Με τα χρόνια, καθώς το παρελθόν πληθαίνει και ανατοκίζεται παραπειστικά, γινόμαστε θέλοντας και μη διαχειριστές του. Πλούτος και δυστυχία μαζί, χαρά και απώλεια-δεν έχει σημασία. Το δεδομένο μετράει. Η ζωή που διάβηκε εσωτερικεύεται αυτοσχεδίως, αποκτά ηλικίες που δεν είχε, μονίμως αναμορφώνεται συνοδεύοντας τη συνείδηση και θυμίζοντας ενίοτε τρελό που οδηγεί έναν τυφλό.
...........
Εκεί που η μνήμη συνιστά το χαμένο χρόνο ως ίχνη, εμείς επιθυμούμε να επανέλθει η ίδια η πραγματικότητα ως ατόφια ζωή. Όχι πριν και μετά, όχι πρόσφατο και απώτερο παρελθόν, παρά άμεσο παρόν - όλα τα χρόνια στο νυν.

Η μνήμη κατέχει μονάχα ό,τι χάσαμε. Κι όμως επιστρέφουμε ισοβίως στα χαμένα."

Aπό το βιβλίο του, "ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΗΣ"

7 σχόλια:

Fegia είπε...

" Όσο η ζωή διατηρεί την πληρότητά της κι εκείνη την αλόγιστη εμπιστοσύνη στην αφθαρσία της, έχει την ικανότητα να διαχέεται σε ονειρικές παραισθήσεις. Μόλις όμως πληγεί, και μάλιστα τόσο καίρια, εμφανίζει την τάση της επιστροφής στα πιο χειροπιαστά πράγματα. Το κάθισμα, το κρεββάτι, η κούπα, το ρούχο αποκτούν αίφνης ένα νόημα ιερών λειψάνων. ................Στις θορυβημένες αναπολήσεις του, όταν ο ζωντανός ξαναφέρνει στο νου του σκηνές του παρωχημένου και του νωπού παρελθόντος, ο τεθνεώς συνυπάρχει με τους επιζώντες ίσω δικαιώματι...... Απαράλλαχτα με τις ομαδικές φωτογραφίες όπου καθένας ακινητεί παγιδευμένος στο στιγμιότυπό του, στις στιγμές του κοινού παρελθόντος -άσχετα με το ποιοί ζουν και ποιοί πέθαναν-απαντούμε την κατατομή του νεκρού ισότιμη με την κατατομή του ζωντανού. Ο νεκρός ταξιδεύει μαζί μας, μιλάει, παραφέρεται χωρίς να υστερεί στο παραμικρό. Ζεί όπως κάθε ζωντανός. Το μόνο που στερείται είναι μια νέα είσοδο στο χρόνο"
Κ. Παπαγιώργη, "Ζώντες και τεθνεώτες"

ηλιογράφος είπε...

Ότι και να πω λίγο θα είναι. Χάρηκα πάντως που τα ξαναλέμε.

Άστρια είπε...

Βέβαια, του άξιζαν πολλά "υπέρ" μνήμης.
Μορφή...
Πολύ καλά έκανες και έγραψες Fegia!


Άστρια είπε...

Είπε: "Όλα τα κειμενάκια που έχω κάνει έχουν πίσω τους ένα τράνταγμα – θάνατο, ζήλια, μισανθρωπιά, αλκοόλ… Σαν να τρως ένα χαστούκι και να λες: Τώρα, με βάση τον πόνο, να προλάβω να γράψω…».

Download X Men Days Of Future Past είπε...

Download X Men Days Of Future past

fifa-coin είπε...


Whilst a game like Mirror's Advantage decreased headbobbing effects and had a bright blip at the center of the display screen to attenuate probable nausea in the freerunning, there isn't any such luxury within Death Lighting. We anticipate players obtaining motion illness quickly with all the continuous movement your person character must undergo to survive and finished tale goals hanging around. Passing away Light's melding of gaming ideas will make the idea a surprising achievement, thanks to its day and night openworld technician. This to be the business that will did Dead Island: Riptide along with Contact associated with Juarez: The actual Cartel, nonetheless, it might be dealing with a constant have difficulty.
Buy fifa coins

Cheap fifa coins

ART-TRAVELLER είπε...

Χρόνια Πολλά γεμάτα υγεία, έμπνευση και δημιουργία !!!